29 Ocak Cuma günü Van'ın Gevaş ilçesinin Abalı Abalı mevkiinde kayak tesislerinin açılışı vardı. Havanın soğuk olmasına rağmen ciddi bir katılımla tesis açıldı. İnşallah vatana millete hayırlı olur.

Benim bu yazıda üzerinde durmak istediğim nokta tesisisin açılışından ziyade Van Valisi Sayın Münir Karaloğlu'nun heyecanı.  Allah kem gözlerden saklasın. Maşallah Sayın Karaloğlu atom karınca gibi. Gözlerinin içine baktığınızda insana güven veren bir bakışı var. Bana sorarsanız ikinci Recep Yazıcıoğlu olma yolunda. Onun ruh haletini burada uzun uzun anlatmam mümkün değil.

Sayın Karaloğlu 12 Haziran 2009 tarihinde Van'da göreve başladı. Daha henüz bir yılını bile doldurmadı. Ilk günden itibaren Van'ın sevdalısıymış gibi aşk derecesinde Van'a hizmet etmeye gayret ettiğini az çok hepimiz biliyoruz.

Ancak beni endişelendiren Alışık olmadığımız bu tip Vali görüntüsü. Sebebine gelince yıllardır hasretini çektiğimiz halde bir türlü göremediğimiz, görmeye de alışık olmadığımız bir görüntü çiziyor Sayın Karaloğlu. Edebiyat'tan ve Şiirden anlayan "maruzat" çok bilir ki, merhum Necip Fazıl Kısakürek tarafından dile getirilen "Müdür Bey dert dinler, bugün az herkes! Çatık kaş ... Hükümet dedikleri zat ... "tam zıt bir devlet adamı görüntüsü çiziyor ifadesine.

Gönüllere ferahlık veren, güneş yüzlü, Sümbül kokulu, Bulunduğu ortama Itır kokusu YAYAN Sayın Karaloğlu gibi devlet adamlarını, halkımız ne kadar özlemiş ki, kar-kış demeden çoluk çocuk herkes "Abalı Kayak tesislerinin" açılış gününde oradaydı. Dilerim bu hep böyle devam eder.

Niye böyle bir Temenni ifadesi kullandın derseniz, işin doğrusu herhalde Suur altı travmasından kaynaklansa gerek. Hayal kırıklığına uğramaktan korkuyorum sanırım. "Acaba bu aşk bu heyecan ve bu halkin içinde olma ve halktan biri olma hep böyle devam eder mi?" Endişede Haksız olduğum da söylenemez. Niye endişeleniyorsun diyecek olursanız şunu diyebilirim.

Gördüğüm kadariyla etrafında, yaptığı ve yapacağı şeyleri istişare edebileceği ve gerçekten istişare edilebilecek "sintine adamlardan" yoksun olması. Peygamberler vahiy ile müyyed oldukları halde yapacakları en küçük işleri bile etrafındaki insanlara danışarak çözmeye çalışıyordu. Hatta bu konuda hiç fikrine müracaat edebilecek birini bulamadıkları takdirde yanında hazır bulunan eşlerine danışıyor ve öyle karar veriyordu. Bunun en güzel örneğini Efendimiz sallallahu aleyhi vesellem Hudeybiye Anlaşması sırasında göstermiştir. 

Bakın o hadiseyi özetleyerek size anlatayım: "Hudeybiye Anlaşması Müslümanlara çok ağır gelmişti. Öyle ki KİMSEDE yerinden kımıldayacak mecal kalmamıştı. Bu arada Allah Rasulü, Kendisiyle umreye niyet edenlere, kurbanlarını kesmelerini ve ihramdan çıkmalarını emretmişti. Ancak Sahabe, "acaba verilen kararda bir değişiklik olur mu?" Düşüncesiyle, meseleyi biraz ağırdan alıyordu. Allah Rasulü, emrini bir kere daha tekrarladı. Fakat, sahabedeki ümitli Bekleyiş değişmedi. Zira Kabe'yi tavaf etmek üzere yola çıkmışlardı. Hudeybiye'de söylenenler, tatbik safhasına konmayıp anlaşmada bir değişiklik olabilirdi. Peygamberimiz sallallahu aleyhi vesellem, Sahâbedeki bu durumu sezince hemen çadırına girdi ve Hanımı Ümmü Seleme Validemiz'le istişare etti. Bu Ufku geniş kadın, sırf istişarenin hakkını vermek için konuştu. Çünkü o da biliyordu ki, Allah Rasûlü onun diyeceklerine kat'iyen muhtaç değil .. Allah Rasûlü, bu istişare ile bize, bir ders veriyordu. Bu gibi durumlarda kadınlarla istişare edilmesinde de hiçbir mahzur yoktu. Validemiz, Allah Rasûlü'ne şu mealde sözler söyledi: "Ya Rasulallah! Emrini bir daha tekrar etme. Belki Muhalefet eder ve mahvolurlar. Fakat Sen, kendi kurbanlarını kes ve onlara birşey demeden de ihramdan çık. Onlar verdiğin Emrin kesinliğini anlayınca, ister istemez Sana itaat edeceklerdir. "Allah Rasulü de böyle düşünüyordu. Hemen bıçağını eline aldı ve çadırından çıkarak, kendine ait kurbanları kesmeye başladı. O daha birkaç kurban kesmişti ki, Sahabe de kendi kurbanlarını kesmeye koyuldular. Artık verilen karardan dönüş olmadıgını herkes anlamıştı.

Her yaptığı icraatı isabetli olsun veya olmasın herkes tarafından alkışlanıyor olması onun yaptığı her şeyin doğru olduğu anlamına gelmez. Dilerim bu konuda gerekli görüş alışverişinde bulunuyordur. Zira bu güzel gidişin hayal kırıklığı ile neticelenmesi en başta halkımızı ve dolayısıyla "Hakkı" da üzecektir. Bu ise onun adına hiçbir zaman hayır getirmeyeceği gibi Allah Korusun ahiret adına da çok büyük kayıp olma ihtimali de olabilir.

Dost, cerrahi müdahalede bulunurken, eğer cerrahi müdahaleden önce anestezi verilen hastanın uyanamamasına sebep olacaksa uyutmadan cerrahi müdahalede bulunur. Bu ise ilk anda ızdırap verse de neticesi itibariyle hayırlı olur.

Selim Çaldıranlı